| تبليغات | X |
|
دختری هستم تنها همچون تک درختی در بیابان
|
 |
 |
||||
|
سلام امید وارم حالتون خوب باشه . از اینکه لطف کردینو منو توی تنهاییم تنها نذاشتین ممنونم . امروز رفتیم خونه مامان بزرگم حالش همچنان بد بود . هذیون میگفت ولی با این حالش منو شناخت . اون قدر خوشحال شدم که نگو ... بازم خدا رو شکر از بین نوه هاش منو شناختتتتتتت !!!!!! ایشالا که هیچ وقت توی بستر بیماری نخوابین ( دعای پیر زنی ) خبری ندارم دیروز تلفن زدم به یکی از بچه ها . ( البته بچه نیستا بزرگیه واسه خودش ماااااااااشالا رفته بود مسافرت . ایشالا بهش خوش بگذره به یه سفری احتیاج داشت. اونم حالش بهتر از خودم نیست .امید وارم که بازم بهش خوش بگذره و با یه روحیه توپس برگرده ( همگی بگین امین
یه مطلب جالب حتما در موردش فکر کنید . رویا سرنوشت شخصی انطور که مینماید ساده نیست . هیچ ساده نیست . حتی ممکن است منجر به کار خطرناک شود . وقتی چیزی را میخواهیم انرژی های نیرو مندی را به جنبش می اوریم و دیگر نمی توانیم معنای راستین زندگی مان را پنهان کنیم . وقتی چیزی را می خواهیم انتخابی میکنیم و بهایی می پردازیم . پیروی از رویا ها بهایی دارد . شاید لازم باشد عادت های قدیمی مان را ترک کنیم . شاید برایمان مشکلاتی بیافریند و شاید نومیدی به همراه داشته باشد اما این بها هر چه هم که زیاد باشد هرگز زیاد تر از بهایی نخواهد بود که باید برای پی نگرفتن سرنوشت شخصی مان بپردازیم . چون روزی به گذشته می نگریم و هر انچه را که انجام داده ایم می بینیم و ندای قلبمان را می شنویم که می گوید : " زندگی ام را به هدر داده ام " باور کنید این بد ترین جمله است که ممکن است بشنوید . " پا ئولو کوئلیو "
ولی من با وجود پرداختن بهایی سنگین اما باز نتونستم سرنوشتمو عوض کنم . چی؟ آرزومند آرزوهاتون فاطیما
+
نوشته شده در جمعه 19 اسفند1384ساعت 3:28 بعد از ظهر توسط فاطیما
|
|
|||||
|
|||||
|
|
|
||||
|
سلام
خوبین ؟ این بار می خوام واستون یه مطلبی از پائولو کوئلیو بنویسم (من که خیلی از این نویسنده خوشم میاد )امید وارم شما هم خوشتون بیاد . نظرتونو در موردش بهم بگین !!!!!!!!! نوشتن : بنویس ! چه یک نامه . خاطرات روزانه یا یاد داشتی موقع صحبت با تلفن ـ اما بنویس ! با نوشتن به خدا و به دیگران نزدیک تر می شویم اگر می خواهی نقش خودت را در دنیا بهتر بفهمی . بنویس سعی کن روحت را در نوشته ات بگذاری حتی اگر هیچ کس کارت را نمی خواند یا بد تر . حتی اگر کسی چیزی را بخواند که نمی خواهی خوانده شود . همین نوشتن به ما کمک میکند افکارمان را تنظیم کنیم ـ و پیرامونمان را واضح تر ببینیم . یک کاغذ و قلم معجزه میکند ـ درد را تسکین می دهد ـ ریا ها را تحقق میبخشد و امید های از دست رفته را باز میگرداند . کلمه قدرت است . منم میخوام از این به بعد بنویسم شما هم بنویسید تا خالی شین . روزگار بر وفق مرادتان باشد ... تا بعد ...
آرزومند آرزوهاتون فاطیما
+
نوشته شده در دوشنبه 15 اسفند1384ساعت 9:18 بعد از ظهر توسط فاطیما
|
|
|||||
|
|||||
|
|
|
||||
|
سلام
خوبین؟ ببخشید اگه دیر شد اخه اتفاقای زیادی افتاده. حال مامان بزرگم اصلا خوب نبود . اما الان خدا رو شکر بهتره بنده خدا روز تاسوعا حالش بد شد و سکته دومش رو هم کرد . اما خیلی بد موقع بود آخه قشنگ همون روزی که نتایج کنکور لعنتی رو اعلام کردن این اتفاق افتاد . همه فک و فامیل جمع شدن خونه مامان بزرگ... دیگه نمیشد حرفی زد اعصاب همه داغون بود وقتی هم که گفتم هیشکی که خوشحال نشد . هیچ . تازه باهام مخالفتم کردن آخه اراک قبول شده بودم تنها کسی که یار شفیق من بود آبجی بزرگم (آرزو)بود....ولی نشد دیگه ما هم موندنی شدیم... الانم انواع افسردگیها رو گرفتم هیشکی هم نیست باهاش حرف بزنم .. یا حتی یه راهنمایی کوچیک بهم کنه ..! موندم چه کنم .... بلا تکلیفی خیلی بده ایشالا هیشکی دچارش نشه واسم دعا کنید آرزومند آرزوهاتون فاطیما
+
نوشته شده در شنبه 6 اسفند1384ساعت 7:19 بعد از ظهر توسط فاطیما
|
|
|||||
|
|||||
|
|
|
||||
|
ای دوست هر شب به کنار من تو میمانی و غم هر روز فقط مرا تو می خوانی و غم من قصه نا تمام دردم ای دوست پایان مرا فقط تو می دانی و غم
سلام به همه دوستان عزیزم بالاخره بعد از مدتی برگشتم با یه دل پر و یه وبلاگ دیگه امید وارم که قبولم کنید و با راهنماییهاتون برای ادامه وبلاگ کمکم کنید آرزومند آرزوهاتون فاطیما هوای خانه چه دلگیر می شود گاهی
از این زمانه دلم سیر میشود گاهی
عقاب تیز پر دشتهای استغنا
اسیر پنجه تقدیر میشود گاهی
صدای زمزمه عاشقانه آن گاهی
مبر ز موی سپیدم گمان به عمر دراز
بگو اگر چه به جایی نمی رسد فریاد
+
نوشته شده در سه شنبه 2 اسفند1384ساعت 2:54 بعد از ظهر توسط فاطیما
|
|||||
|
|||||
دیگه اینکه از دوستام 
اما نه....!!!!! 
)
شما 
